1. Het land van duizend meningen,
het land van nuchterheid
met z'n allen op het strand,
beschuit bij het ontbijt.
Het land waar niemand zich laat gaan,
behalve als we willen.
Dan breekt acuut de passie los,
dan blijft geen mens meer binnen.
Het land wars van betutteling,
geen uniform is heilig.
Een zoon die noemt z'n vader Piet,
een fiets staat nergens veilig.

Refrein: 15 miljoen mensen op dat hele kleine stukje aarde,
die schrijf je niet de wetten voor,
die laat je in hun waarde.
15 miljoen mensen op dat hele kleine stukje aarde,
die moeten niet het keurslijf in,
die laat je in hun waarde.

2. Het land vol groepen van protest,
geen chef die echt de baas is,
gordijnen altijd open zijn,
lunch een broodje kaas is.
Het land vol van verdraagzaamheid,
alleen niet voor de buurman:
Een grote vraag die blijft altijd,
waar betaalt-ie nou z'n huur van?
Het land dat zorgt voor iedereen
geen hond die van de kou weet
met nasiballen in de muur
en niemand die droog brood eet.

Refrein:

Yells